آیا مدیران شرکت موظف‌اند رویدادهای مهم مالی شرکت (مثل انعقاد قرارداد عمده یا تغییرات اساسی) را به سهام‌داران اطلاع دهند یا صرف افشای عمومی کفایت می‌کند؟

فهرست مطالب

قانون تجارت به طور صریح حق دسترسی سهامداران به اطلاعات شرکت را تضمین کرده است (ماده ۱۳۹ اصلاحی قانون تجارت)؛ ولی تکلیفی مبنی بر اطلاع‌رسانی خودکار هیأت‌مدیره به تک‌تک سهامداران پیش‌بینی نکرده است. در مقابل، نهادهای ناظر بازار سرمایه (سازمان بورس و اوراق بهادار و بورس) شرکت‌های سهامی عام بورسی را ملزم می‌کنند اطلاعات «مهم» را به طور عمومی در سامانه‌های رسمی منتشر کنند. طبق دستورالعمل افشای اطلاعات، ناشر (شرکت بورسی) موظف است هر رویداد مالی بااهمیت را همزمان به سازمان بورس ارسال و برای اطلاع عموم منتشر نماید.

به این ترتیب، سهامداران عمدتاً از طریق سامانه کدال و روزنامه رسمی در جریان اخبار قرار می‌گیرند و لزومی ندارد هیأت‌مدیره جداگانه اطلاع‌رسانی کند. عدم رعایت مقررات افشا می‌تواند هم موجبات مسئولیت مدنی (خسارت به سهامداران) و هم مجازات کیفری را به دنبال داشته باشد؛ برای مثال استفاده غیرمجاز از اطلاعات نهانی پیش از افشای عمومی مشمول حبس و جزای نقدی سنگین است، و ارایه اطلاعات نادرست به مجمع سهامداران جرم‌انگاری شده است.

قوانین و مقررات بازار سرمایه: الزام به افشای عمومی اطلاعات

شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس ملزم به افشای عمومی اطلاعات مهم هستند. دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات شرکت‌های ثبت‌شده نزد سازمان بورس (۱۳۸۶) مقرر می‌دارد ناشر بورسی باید اطلاعات موضوع دستورالعمل را «در مهلت مقرر، به سازمان ارسال و هم‌زمان به طرقی که سازمان تعیین می‌کند جهت اطلاع عموم منتشر نماید». در این مقرره، تعریف «اطلاعات مهم» شامل رویدادها و تصمیماتی است که «بر قیمت اوراق بهادار و تصمیم سرمایه‌گذاران تأثیر بااهمیت داشته باشند»؛ نظیر تغییر ساختار مالکیت، انعقاد یا فسخ قراردادهای اساسی، تغییرات قابل توجه در فعالیت یا وضعیت مالی شرکت و امثال آن. قوانین بازار سرمایه نیز افشای مثبت و منفی اطلاعات مهم را الزامی دانسته و اختیار انتشار انتخابی و اختصاصی را به مدیران نمی‌دهد.

علاوه بر این دستورالعمل، قانون بازار اوراق بهادار (مصوب ۱۳۸۴) و مصوبات هیأت‌مدیره سازمان بورس رویه‌های شفاف‌سازی را تقویت کرده‌اند؛ به‌عنوان نمونه، ماده ۴۶ قانون بازار اوراق بهادار حبس یا جزای نقدی برای کسی در نظر گرفته که اطلاعات نهانی شرکت را «قبل از انتشار عمومی، به نحوی از انحاء مورد استفاده قرار دهد یا در غیر موارد مقرر افشا کند». بنابراین در عمل، شرکت‌های بورسی هرگاه رویداد مهمی رخ دهد، ملزمند اطلاعات را بلافاصله از طریق سامانه کدال یا سایر رسانه رسمی به اطلاع عموم برسانند؛ بدین ترتیب سهامداران از طریق همین سامانه و روزنامه رسمی به آگهی‌ها دسترسی می‌یابند و نیاز به مکاتبه مستقیم جداگانه وجود ندارد.

وظایف و تعهدات قانونی مدیران شرکت‌ها

قانون تجارت و اصلاحات آن، صراحتاً چند وظیفه کلیدی برای هیأت مدیره قائل شده است، ولی مسئولیت اطلاع‌رسانی خاص به هر سهامدار را معین نکرده است. مطابق ماده ۱۳۹ لایحه اصلاحی قانون تجارت، هر صاحب سهم می‌تواند «از ۱۵ روز قبل از تشکیل مجمع عمومی، در مرکز شرکت به صورت‌حساب‌ها مراجعه کرده و از ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارش بازرسان رونوشت بگیرد». این حق دسترسی به گزارش‌های مالی، تضمینی برای شفافیت نسبت به همه سهامداران است، اما «وظیفه مشخصی جهت ارائه پاسخ مستقیم به هر یک از سهامداران» پیش‌بینی نشده است.

به عبارت دیگر، مدیران شرکت عمدتاً از طریق جلسات مجامع عمومی و انتشار گزارش‌ها در اختیار عموم موظف به افشای وضعیت مالی‌اند، اما لزوم اعلام موردی خارج از این چارچوب قانونی قید نشده است. با این حال، هیأت مدیره حق دارد سرمایه، سود و… شرکت را به بهترین نحو مدیریت کرده و منافع شرکت و سهامداران را حداکثر کند (اصولاً بر اساس قواعد عام «امانتداری» و «کوشش مضاعف» در اداره امور). در واقع، نقض صریح تکالیف قانونی – مثلاً ارائه اطلاعات نادرست به مجمع سهامداران – می‌تواند سوء‌نیت تلقی شده و مجازات در پی داشته باشد؛ برای نمونه ماده ۲۶۳ قانون تجارت مدیران را در صورت ارایه اطلاعات خلاف واقع برای سلب حق تقدم سهامداران به حبس یا جریمه محکوم کرده است.

افشای عمومی در مقابل اطلاع‌رسانی به سهامداران

افشای عمومی به معنای انتشار همگانی اخبار مهم (مثلاً از طریق سامانه کدال و رسانه‌ها) است و در عمل تمام سهامداران را در بر می‌گیرد. در مقابل، «اطلاع‌رسانی مستقیم به سهامداران» معمولاً از طریق فراخوان‌های مجامع عمومی یا مکاتبات اختصاصی صورت می‌گیرد و در قوانین ایران برای افشای رویدادهای جزئی الزام قانونی ندارد. شرکت‌های بورسی طبق دستورالعمل افشا اطلاعات را عمومی می‌کنند و ارائه آنها به روزنامه‌نگاران یا تحلیلگران نیز تنها پس از انتشار رسمی امکان‌پذیر است. بدین ترتیب، سهامداران خود از رسانه رسمی بازار از اخبار آگاه می‌شوند و انتظار اطلاع‌رسانی اختصاصی از مدیران وجود ندارد. در جدول زیر تفاوت این دو مسیر اطلاع‌رسانی تشریح شده است:

جنبه افشای عمومی اطلاع مستقیم به سهامداران
مخاطب عموم سرمایه‌گذاران و سهامداران (از طریق سامانه رسمی و رسانه‌ها) صرفاً دارندگان سهام شرکت
ابزار اطلاع‌رسانی سامانه کدال یا سیستم اطلاع‌رسانی سازمان بورس؛ همزمان با ارسال اطلاعات به سازمان «آگهی دعوت مجمع عمومی» در روزنامه رسمی یا نامه‌نگاری داخلی (مطابق قانون تجارت)
زمان‌بندی افشای «فوری» اطلاعات بااهمیت (طبق ماده ۱۳ دستورالعمل)؛ همزمان با بروز رویداد اعلان دعوتنامه حداقل ۱۰ روز قبل از مجمع؛ در مجمع عمومی اطلاعات مرتبط طرح می‌شود.
چارچوب قانونی دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات شرکت‌های ثبت‌شده نزد سازمان بورس؛ قانون بازار اوراق بهادار ماده ۹۷ تا ۱۰۰ قانون تجارت (آگهی دعوت مجمع)؛ حق دسترسی سهامداران (ماده ۱۳۹).

 

زمان و شکل اطلاع‌رسانی به سهامداران

قانون تجارت چند اصل مهم برای اطلاع رسمی سهامداران تعیین کرده است. دعوت به هر مجمع عمومی باید با آگهی منتشرشده در روزنامه کثیرالانتشار تعیین‌شده شرکت انجام شود. فاصله زمانی میان انتشار آگهی دعوت و تشکیل مجمع حداقل ۱۰ روز و حداکثر ۴۰ روز است.

همچنین، در آگهی دعوت «دستور جلسه و تاریخ و محل تشکیل مجمع با قید ساعت و نشانی کامل» باید ذکر شود. بنابراین اگر رویدادی مستلزم تصمیم مجمع عمومی باشد (مثلاً افزایش سرمایه، تصویب طرح خاص، تصمیم اساسی)، هیأت‌مدیره باید طبق این تشریفات اطلاعی را برای سهامداران ارسال کند. در غیر این‌صورت، افشای رویدادها معمولاً از طریق انتشار عمومی صورت می‌گیرد و سهامداران در مجمع بعدی یا از طریق گزارش به بازرسان و حسابرسان شرکت می‌توانند پرسش کنند.

دسته‌بندی و آستانه رویدادهای «مهم»

سازمان بورس برای شناسایی رویدادهای مالی بااهمیت از دو گروه «الف» و «ب» استفاده می‌کند، که نمونه مصادیق آن در ماده ۱۳ دستورالعمل آمده است. این مصادیق شامل تغییرات بزرگ در فعالیت شرکت، خرید/فروش دارایی‌های مهم، تغییر قابل توجه در ترکیب هیأت‌مدیره، تصمیمات مرتبط با سرمایه (افزایش یا کاهش عمده سرمایه)، معاملات مرتبط و درگیری‌های حقوقی اساسی، و امثال آن است. در قانون تجارت به این صراحت مصادیق تعیین نشده، اما تبصره ۱۰۶ (قانون تجارت) می‌گوید اگر بیش از نصف سرمایه بر اثر زیان از میان برود، هیأت‌مدیره باید فوراً مجمع فوق‌العاده را دعوت کند. بدین‌معنا، وقوع برخی رویدادهای اساسی (مثل زیان انباشته بیش از حد) خود پیامد قانونی اطلاع‌رسانی دارد. در باقی موارد، تشخیص «اهمیت» با مدیران شرکت است، گرچه فقدان معیار روشن می‌تواند مناقشه‌آفرین باشد.

تفاوت تکالیف شرکت‌های بورسی و غیربورسی

شرکت‌های بورسی (پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار یا فرابورس): طبق قوانین بازار سرمایه و دستورالعمل‌های اجرایی مرتبط، ملزم به افشای عمومی منظم و رویدادهای بااهمیت هستند. افشای اطلاعات منفی و مثبت به یک میزان الزامی است. مسئولیت درستی و به‌موقع انتشار اطلاعات به عهده مدیران (هیأت‌مدیره/مدیرعامل) است. عدم افشای موارد الزامی می‌تواند منجر به جریمه سازمان بورس، تعلیق یا توقف نماد معاملاتی و همچنین مسئولیت کیفری شود.

شرکت‌های غیربورسی (سهامی خاص و سهامی عام ثبت‌شده نزد اداره ثبت شرکت‌ها): این شرکت‌ها تکلیف قانونی به افشای عمومی اطلاعات ندارند. حقوق اطلاعاتی سهامداران بیشتر از طریق مجامع عمومی و حق مراجعه به مرکز شرکت (ماده ۱۳۹ ق.ت.) تأمین می‌شود. مدیران این شرکت‌ها نیز مطابق اصول عام تجارت باید صادق و امین در اداره امور باشند، اما افشای رویدادهای مالی فقط در موارد مشخص (مثل دعوت مجمع یا در اساسنامه) الزامی می‌شود. در صورت تقلب یا سوء‌رفتار مدیران (مانند درج اطلاعات نادرست در گزارش‌ها)، قانون تجارت مجازات تعیین کرده است، ولی تکلیفی معین برای «اعلام خودکار» رویدادها به سهامداران وجود ندارد. در عمل، اگر موضوعی مانند تغییر اساسنامه یا افزایش سرمایه باشد، هیأت‌مدیره مجبور است مجمع عمومی را دعوت کند و جزئیات را در آگهی درج نماید.

مقایسه وظایف اطلاع‌رسانی شرکت بورسی شرکت غیربورسی
الزامات افشای عمومی ارسال گزارش و اطلاعیه‌ها به سازمان بورس و انتشار عمومی (سازوکار کدال). افشای اطلاعات مهم الزامی است. تکلیف قانونی به افشای عمومی ندارد. اطلاعات مالی عمدتاً از طریق مجامع عمومی و گزارش‌های سالانه اعلام می‌شود.
حقوق اطلاعاتی سهامداران سهامداران با رجوع به کدال و روزنامه‌ها به اطلاعات دسترسی می‌یابند. حق قانونی جداگانه‌ای برای ارتباط مستقیم وجود ندارد. ماده ۱۳۹ ق.ت.: حق مراجعه به مرکز شرکت و دریافت نسخه ترازنامه و گزارش بازرسان قبل از مجمع.
اطلاع‌رسانی سهامداران انجام نمی‌شود؛ افشای عمومی ضامن اطلاع سهامداران است. مصاحبه با افراد گزینش‌شده ممنوع است. در صورت نیاز به تصمیم عمومی، دعوتنامه مجمع منتشر می‌شود (حداقل ۱۰ روز قبل). در غیر این صورت اطلاع اختیاری است.
مجازات تخلف از افشا جریمه نقدی، تعلیق یا توقف نماد، تعویق تعلیق در معاملات؛ همچنین تحت تعقیب کیفری (ماده ۴۶ قانون بازار). مسؤولیت مدنی (خسارت) و جرائم تجاری. درج اطلاعات خلاف واقع یا نقض تشریفات کاهش سرمایه طبق مواد ۲۶۳ و ۲۶۴ قانون تجارت مجازات دارد.

الگوی اطلاع‌رسانی به سهامداران

هنگامی که افشای رسمی فوری ضروری نیست (مثلاً شرکت خصوصی است یا رویداد مستلزم اخذ تصمیم مجمع عمومی است)، اطلاع‌رسانی از طریق دعوتنامه مجمع عمومی انجام می‌شود. نمونه متن‌های معمول به شرح زیر است (نمونه‌وار):

نمونه دعوتنامه مجمع فوق‌العاده:

«شرکت [نام شرکت] سهامی‌خاص، به‌موجب تصمیم هیأت‌مدیره در تاریخ [تاریخ]، مجمع عمومی فوق‌العاده سهامداران را در روز [روز] مورخ [تاریخ] ساعت [ساعت] در [محل برگزاری] تشکیل خواهد داد. دستور جلسه: تصویب انعقاد قرارداد مهم به مبلغ [مبلغ] با شرکت [نام طرف قرارداد] و تأیید تأثیر آن بر ساختار مالی شرکت.»

نمونه اطلاعیه جهت افشای رویداد مهم:

«به اطلاع سهامداران محترم می‌رساند: هیأت‌مدیره شرکت [نام] در تاریخ [تاریخ] موفق به عقد قراردادی مهم با [نام طرف قرارداد] شده است. براساس این قرارداد، [شرح مختصر قرارداد و اثرات مالی آن]. متن کامل قرارداد و تحلیل اثرات آن از طریق سامانه اطلاع‌رسانی بورس (کدال) در دسترس است. بدیهی است تصمیمات مربوط به این قرارداد در مجمع عمومی فوق‌العاده صاحبان سهام به‌تصویب خواهد رسید.»

این متون الگو نشان می‌دهد در شرکت‌های خاص معمولاً اطلاعات مهم در دعوتنامه مجمع درج می‌شود و سهامداران از طریق خواندن آن یا شرکت در مجمع از جزئیات مطلع می‌گردند.

نمودار جریان تصمیم‌افشای اطلاعات

برای سادگی فرایند تصمیم‌گیری در افشای اطلاعات، نمودار زیر ارائه می‌شود:

این نمودار گویای مسیر تصمیم‌گیری است: اگر شرکت بورسی باشد و رویداد مشمول افشای فوری باشد، مدیران باید فورا اطلاعات را به سازمان بورس و عموم اعلام کنند؛ در غیر این صورت (یا در شرکت غیر بورسی)، تعیین می‌شود که آیا موضوع مستلزم برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده است یا خیر. در هر صورت، هدف نهایی اطلاع‌رسانی مناسب به سهامداران (اعم از انتشار عمومی یا دعوتنامه مجمع) است.

منابع:

مواد ۲ و ۱۳ دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات سازمان بورس؛ ماده ۱۳۹ لایحه اصلاحی قانون تجارت؛ مواد ۹۷–۱۰۱ قانون تجارت (درباره آگهی دعوت مجامع)؛ قوانین و مقررات بازار سرمایه و آرای حقوقی ذی‌ربط. تمامی نقل‌قول‌ها و ارجاعات قانونی از متون اصلی و مستندات رسمی اخذ شده است.

دیگر سوالات مهم:

آیا می‌توان با توافق همه سهام‌داران شرکت سهامی عام، برخی تشریفات قانونی (مثلاً دعوت از طریق روزنامه) را انجام نداد و تصمیمات را به صورت صورتجلسه تنظیم کرد؟ اعتبار این تصمیمات چگونه است؟

در شرکت‌های سهامی عام، دعوت به مجمع عمومی تابع تشریفات مندرج در قانون تجارت (لایحه اصلاحی ۱۳۴۷) است. به‌طور معمول

ادامه مطلب »

آیا مدیران شرکت موظف‌اند رویدادهای مهم مالی شرکت (مثل انعقاد قرارداد عمده یا تغییرات اساسی) را به سهام‌داران اطلاع دهند یا صرف افشای عمومی کفایت می‌کند؟

قانون تجارت به طور صریح حق دسترسی سهامداران به اطلاعات شرکت را تضمین کرده است (ماده ۱۳۹ اصلاحی قانون تجارت)؛

ادامه مطلب »

مدیران شرکت سهامی عام در چه مواردی ممکن است مسئولیت کیفری داشته باشند (برای مثال در جعل صورت‌جلسات، گزارش‌های خلاف واقع، کلاهبرداری از سهام‌داران)؟

مدیران شرکت‌های سهامی عام در موارد متعددی ممکن است مسئولیت کیفری پیدا کنند. قوانین اصلی تعیین‌کننده شامل قانون تجارت (لایحه

ادامه مطلب »

تکالیف شرکت سهامی عام در خصوص ارائه اظهارنامه مالیاتی و پرداخت مالیات چه مواردی است و اگر شرکتی زیان‌ده باشد آیا باز باید اظهارنامه بدهد؟

بر اساس آخرین اصلاحات قانون مالیات‌های مستقیم (ق.م.م) و قانون مالیات بر ارزش افزوده (مصوب ۱۴۰۰)، شرکت‌های سهامی عام به

ادامه مطلب »
تصویر سمیرا قهرمانی؛ وکیل پایه یک دادگستری

سمیرا قهرمانی؛ وکیل پایه یک دادگستری

وکیل کاشان و عضو مرکز وکلا و کارشناسان رسمی قوه قضاییه دارای پروانه وکالت پایه یک به شماره ۴۸۰۹۶
با تجربه ای چند ساله در همراهی با مدیران شرکت‌ها شامل مشاوره در تنظیم، بررسی و اجرای قراردادهای تجاری (اعم از قراردادهای مشارکت، پیمانکاری، فروش، نمایندگی و…)، آشنایی کامل با مفاد شرایط عمومی پیمان، قانون تجارت، قانون کار، تأمین اجتماعی و قوانین مالیاتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *